In 1995 ontving Lily Boeykens uit handen van Lodewijk De Witte,
gouverneur van de provincie Vlaams-Brabant de Marie Popelin-prijs,
de meest prestigieuze prijs binnen de vrouwenbeweging. Nu, in 2004,
werd haar de eretitel verleend van Groot-Officier in de Leopoldsorde.
Beide gebeurtenissen markeren een schitterende feministische carrière.
In de jaren 60 wordt Lily Boeykens, juriste van opleiding, actief
binnen de dan nog unitaire en in hoofdzaak Franstalige Nationale
Vrouwenraad. Begin jaren 70 staat ze mee aan de wieg van
de tweede feministische golf, een beweging die de strijd om gelijke
kansen en gelijkberechtiging als nooit tevoren zou veranderen. Ze
wordt lid van de Pluralistische Actiegroep voor Gelijke
Kansen voor Man en Vrouw (P.A.G) en onderhoudt contacten
met de Vlaamse Dolle Mina-kernen.
Wanneer in 1972, over de partij- en zuilgrenzen heen, het Vlaams
Overleg Komité (VOK) wordt opgericht, wordt Lily
Boeykens de spilfiguur van deze nieuwe organisatie. Ze wordt de
drijvende kracht achter de eerste Vrouwendag in
1972, een evenement dat tot ver over de landsgrenzen weerklank vindt.
Op nationaal gebied geniet Lily Boeykens echter het meeste bekendheid
als jarenlang voorzitter van de Vrouwenraad (1973-1979
en 1982-1992). Onder haar voorzitterschap transformeert de 'elitaire'
en 'unitaire' Vrouwenraad tot een open, progressieve en dynamische
instelling.
België zou al vlug te klein blijken voor een geëngageerde
persoonlijkheid als Lily Boeykens. Talrijke contacten met vooraanstaande
buitenlandse feministen illustreren haar nooit aflatende belangstelling
voor wat er buiten de landsgrenzen gebeurde. Sinds begin jaren 70
was ze nauw betrokken bij allerlei initiatieven die uitgingen van
de Verenigde Naties zoals het Jaar van de Vrouw
1975) en het Decennium van de Vrouw (1976-1985).
Later nam ze actief deel aan de VN-Wereldvrouwenconferenties
in Kopenhagen, Nairobi en Peking, onder meer als lid van de officiële
Belgische delegaties. Lily Boeykens was eveneens Belgisch vertegenwoordiger
in de VN-Commissie voor de Status van de Vrouw.
Van 1988 tot 1994 was ze voorzitter van de Internationale
Vrouwenraad. Ook deze organisatie zou ze dynamischer, efficiënter
en professioneler achterlaten.
Gedurende haar vele jaren aan het hoofd of als lid van talrijke
organisaties en instellingen, bouwde Lily Boeykens een erg groot
en verscheiden archief op. In de loop van 2000 werd een eerste deel
van dit archief overgedragen aan Documentatiecentrum RoSa.
Dit eerste deel bevat in hoofdzaak documenten met betrekking tot
de activiteiten van Lily Boeykens in nationale context. In 2003
volgde een tweede, meer internationaal georiënteerd deel.
In zowel het eerste als in het tweede deel gaat het om documenten
die Lily Boeykens ontving, gebruikte of maakte bij de uitvoering
van haar activiteiten, hetzij persoonlijk, hetzij als voorzitter
of lid van een organisatie. Het gaat om brieven, folders en brochures,
notulen van vergaderingen, statuten, financiële documenten,
stukken met betrekking tot de werkzaamheden van de organisaties
enzovoort. Verder bevat het archiefbestand een aantal dossiers waaronder
uitgebreide dossiers met persknipsels uit voornamelijk Belgische
kranten en tijdschriften en dossiers over onderwerpen als vrouwen
en ontwikkeling, mensenhandel, vrouwen en politiek, vrede en kinderrechten.
In oktober 2004 verscheen bij Documentatiecentrum RoSa de publicatie
Lily Boeykens, een grenzeloze feministe, grotendeels
gebaseerd op het bijzonder rijke privé-archief van Lily Boeykens.
De informatie uit het archief werd aangevuld met literatuur en interviews.
De nadruk ligt daarbij op de activiteiten van Lily Boeykens in de
vrouwenbeweging en haar internationale activiteiten. Via haar verhaal
wordt een beeld geschetst van de geschiedenis van de Vlaamse en
internationale vrouwenbeweging.
Archief Lily Boeykens, 1968-2003
RoSa. Documentatiecentrum en Archief voor Gelijke Kansen, Feminisme
en Vrouwenstudies, Brussel
bekijk alle edities
omhoog
